Goran Bregovic in Prospect Park

[klezmer]

Вчера попали на бесплатный концерт Горана Бреговича и его Свадебно-Похоронного Оркестра в Проспект парке – в рамках ежегодного летнего фестиваля.
Несмотря на будний день и дождь, публики собралось довольно-таки много. Подумалось, что Горан Брегович – одно из воплощений принципа «успех – значит успеть». Человек, первый представивший балканскую музыку на мировой музыкальной сцене. Вместе с Эмиром Кустурицей, разумеется.

Comments

[yidmama.livejournal.com]

а сегодня он уже в Торонто выступает! тоже бесплатно.

[klezmer.livejournal.com]

Жителям Торонто тоже хорошо! Горан передаст вам от нас горячий нью-йоркский привет :)

[shupa.livejournal.com]

Человек, первый представивший балканскую музыку на мировой музыкальной сцене. Вместе с Эмиром Кустурицей, разумеется.

Horror...

[klezmer.livejournal.com]

What's so horrible about that? Am not I right?
Есть те, кто обозначают тренды и темы, а есть те, кто в них вливаются. По-моему, совершенно очевидно, что Брегович и Кустурица обозначили балканскую тему в мировой культуре так, как никто до них этого не делал.

[shupa.livejournal.com]

Страшна тое, што тое, што робіць Брэгавіч, у некаторых частках сьвету ўспрымаецца як “балканская тэма”. Гэта мне нагадвае колішнюю “рускую” тэму на Захадзе, прадстаўленую “Очы чорнымі” і абскурным танцам “казачок”.

[klezmer.livejournal.com]

Брэгавіч у ліку першых прадставіў сьвету балканскую тэму, адркыў шлях шматлікім балканскім і калябалканскім праектам, якіх на сёняшні дзень сотні па ўсім сьвеце. Нават калі некаторыя з тых праектаў эстэтычна больш цікавыя за Брэгавіча - яны пайшлі ягоным шляхам. Тое, што ён уводзіць часам папсовы элемент у свае кампазіцыі, - неабходны прыёем у мас-культуры. Прыём, які меў свой станоўчы эфект. І тут трэба не крытыкаваць і тым больш не паліваць брудам, а аналізаваць, як такі фэномен (а Брэгавіч - гэта без сумневу фэномен) атрымаўся. Ну і - імкнуцца да дасягненьня такога ж посьпеху сваімі арыгінальнымі ідэямі і ўменьнем іх удала ўвасобіць. Фактам ёсьць тое, што Брэгавіч - супэрпапулярны кампазітар і выканаўца. Да таго ж, адзін з нямногіх прадстаўнікоў былога сацыялістычнага лягеру, якому ўдалося заваяваць сапраўды сусьветную папулярнасьць. Назавіце мне, акрамя Брэгавіча і Кустурыцы, яшчэ каго-небудзь... Я, шчыра кажучы, ня ведаю.
Канешне, ёсьць шмат папулярных музыкантаў, але Майкл Джэксан ці Брытні Сьпірс мне асабіста значна менш цікавыя за Брэгавіча.

[shupa.livejournal.com]

Ну, скажам, Le Mystere des Voix Bulgares грымелі па Эўропе яшчэ калі Брэга толькі “ахмураў” са сцэны дзяўчат сваім белым стратакастэрам :) І гэта была сапраўдная балканская музыка. Каго яшчэ назваць - Тэадосій Спасаў, Влатка Стэфаноўскі, Тараф дэ хайдукс, Тамара Обровац, Нікола Параў, Хімза Паловіна, Эсма Рэджэпава, аўтэнтычная македонская і баўгарская музыка, сэўдалінкі, клапы.

А Брэгавіч - гэта кіч і разьвесістая клюква. Ка-ла-шні-каў! Што яшчэ? Турбафолк? Цэца? Нууу...

Вось я затое з прыемнасьцю паслухаў пра МК у тым Радыё Форвэртс :)

[klezmer.livejournal.com]

Дзякуй за апошнее, прыемна :-)

А з усіх названых імёнаў мне вядомыя толькі Тэраф дэ Хайдукс. Аспэкт, які я падкрэсьліваў увесь час у маёй адповедзі на Ваш камэнтар, - гэта ня толькі цікавая музыка, але пасьпяхова, на сусьветным узроўні, рэалізаваны творчы праект. Я ані на момант не сумняваюся ў эстэтычнай і духоўнай вартасьці сьпяваньня жанчын у балгарскім сяле, але гаворка бо йдзе пра іншае. Так турбафолк - гэта тое, што "піпл хавае", і тое, што адкрывае, як я ўжо сказаў, дзьверы для многіх іншых.

[shupa.livejournal.com]

Тое, што ён уводзіць часам папсовы элемент у свае кампазіцыі - :))))

У яго іншых элемэнтаў няма!

[klezmer.livejournal.com]

Гэта ня так. У яго шмат традыцыйных элементаў, прычым, на спалучэньні традыцый, якія ў рэальнасьці ніколі не спалучаліся (сэрпская медная капэла і балгарскі народны сьпеў).

[klezmer.livejournal.com]

Паслухайце агляд новай кружэлкі Дэвіда Кракаўэра і яго "Klezmer Madness" з SoCalled. Ёсьць што паслухаць!
http://yiddish.forward.com/last-radio-program/

[shupa.livejournal.com]

Ну калі яшчэ тыпалягічна блізкае параўнаньне прывесьці - гэта калі б Вы хвалілі хор Аляксандрава - бясспрэчна сусьветна папулярны калектыў - за тое, што адкрывае сьвету “рускую тэму”.

Так. Брэгавіч - гэта менавіта Брытні Сьпірс і Майкл Джэксан. Таму мяне гэта так зачапіла. Ясна, што пра яго ў сьвеце ведаюць у 100 разоў больш, чым пра які Mostar Sevdah Reunion ці пра Старасьціна. Вы хочаце ісьці дарогай Брэгавіча? Шкада... Ну, шкада, што якаснай музыкай зарабляецца значна менш грошай, чым розным сьмецьцем.

[klezmer.livejournal.com]

Я ўпэўнены, што якасная музыка можа таксама быць пасьпяховай, хоць яе масы не пайдуць слухаць.
Цяпер ўявіце сабе: нейкі чалавек ні ў зуб нагой пра балканскую музыку. Наўрад ці першае, што яму трапіцца (альбо трапілася б гадоў 10 таму) - гэта Фанфарэ Чокарліэ, Тэраф дэ Хайдукс альбо Бобан Маркавіч. Мабыць, гэтым першым знаёмствам будзе той жа Брэгавіч альбо Кустурыца, але калі ў чалвека ёсьць сэйхл, ён пашукае, што ёсьць акрамя гэтых музыкаў, мабыць, нават да каранёў зьвернецца.
Каб ісьці дарогай Брэгавіча - ой шмат чаго трэба. І талент, і прабіўная сіла (promotion), і ўдача - to meet right people in right place and right time, адчуваньне "духу часу", "Цайтгайсту" - што будзе папулярным сёньня, заўтра. Знаёмствы, зноў такі. Так што гэта ня так проста: захацеў - пайшоў той дарогай, захацеў - не пайшоў.